De eerste week vakantie zit erop. Bestemming: Zwarte Woud. Een geslaagde vakantie met afwisselend weer en heel veel eten!

Op 4 juli zijn we vertrokken naar Heidelberg. ‘s Middags hebben we de stad bezocht: alle winkels bekeken en uiteindelijk terecht gekomen in een ……… Biergarten. Bij Heidelberg blijken de Amerikanen gelegerd te zijn. In het hotel was danook een bbq aan de gang met Amerikanen omdat het voor hen een feestdag was. De resten van het buffet mochten wij opeten. Avonds was er nog een mooi vuurwerk te zien.

De dag daarna zijn we vertrokken naar de Feldberg in het Zwarte Woud. Een familiehotel (zie foto) op de Feldberg. Het was bij aankomst heerlijk weer en na het nuttigen van het middagbuffet zijn we het zwembad ingedoken en hebben de eerste boeken uitgelezen.
De verdere dagen was het afwisselend weer. Wij zijn met de Feldbergbahn naar boven gegaan en weer teruggelopen. Met de trein naar Freiburg gegaan en de Schluchsee bekeken.
Door het wisselvallige weer hebben we veel gezwommen, de sauna bezocht, Catan het dobbelspel gespeeld en Erik heeft een paar keer de sportzaal bezocht. Verder bestonden de dagen vooral uit het nuttigen van de buffetten (‘s ochtends, ‘s middags, ‘s avonds) en het bijkomen ervan, boeken lezen en ‘s avonds aan het Hefe bier en voor Rosa een cocktail. Terugkijkend een geslaagde en rustige vakantie.

Aankopen
Om ook thuis te kunnen nagenieten van het Zwarte Woud heb ik een Koekoeksklok gekocht. Een erg geinig en kitscherig ding. Verder de nodige bierglazen (Erik zelfs met lichtjes erin) en etenswaren.

Hoe zou dit gaan: met drie stellen naar Berlijn. Normaal gesproken gaan we met vier meiden op pad en dat is al afzien.

We vertrokken om half 7 met de trein. Na het ontwaken en ontbijt zaten we al bijna in Duitsland. Gelukkig voor de medetreinpassagiers hadden we een eigen coupxe9. Met volle moed arriveerden we in Berlijn. Na een korte wandeling bleek ons appartement vlakbij een gevangenis te liggen en in een wijk die voornamelijk bevolkt werd door Turkse mensen. Het appartement was gelukkig keurig verzorgd en groot genoeg voor ons zessen. Zelfs op de verhuurder was niets aan te merken.

Na uitgepakt te hebben, waren we toe aan bier. Op naar de biertuin in Tiergarten bij Zoo. Daar konden we gelijk kijken of we fietsen konden huren (om het bier/prosecco er weer af te drinken). Om te laten zien hoe het eten er in Berlijn aan toe gaat, liet Erik ons zien dat Eisbein heel lekker kon zijn. Dit kon niet iedereen delen, maar het blijft leuk voor foto’s voor later. Even een blik werpen op Potzdammer Platz bij avond en tja en dan is een eerste dag zo voorbij.

Vroeg opgestaan en om 10.00 uur op de fiets om Berlijn ‘even’ te bekijken. De gebouwen alleen aan de buitenkant want voor het Rijksdaggebouw stond een rij van een paar uur. Hoe veel we ook fietsten we kregen het toch koud, dus een goed excuus om wat kleding te kopen. Al zijn er altijd eigenwijzen die wel zonder jas kunnen en dan de rest van de reis verkouden zijn.  Tussendoor een lauwe cappuccino op de Gendarmenmarkt genomen (niet aan te raden) en in Mitte alles bekeken. ‘s Avonds in een wijnrestaurant heerlijk gegeten en gedronken (vooral de rode wijn). En dan na al die drank weer de kortste route naar huis fietsen. Of dat gelukt is weten we nog steeds niet.

Zaterdag wilden Connie/Fred en Theo/Jeannette naar Charlottenburg. Wij hadden dit al gezien en het was niet geheel onze smaak, zodat we ons opdeelden. Wij hebben het Judisch Museum bekeken. Het is een prachtig gebouw waarin het eerste deel met de Toren en tuin indrukwekkend is. De tentoonstelling wordt een beetje meer van hetzelfde. ‘s Middags afgesproken in de biertuin van Alexanderplatz, gewinkeld en ‘s avonds typisch duits gegeten bij een Italiaans restaurant. Ondanks dat dit eigenlijk tegen mijn principe is, heeft het mij heerlijk gesmaakt en heb ik mij kostelijk vermaakt.

En dan is het alweer zondag: spullen inpakken, huis opruimen, laatste inkopen doen en weer ruim zes uur in de trein naar Nederland. Deze reis was een stuk rustiger, stonk wel meer (lag niet aan ons) en we hebben geleerd van de conducteur om een Hefe Bier te schenken.

Evaluerend was het iedereen goed bevallen, al was Berlijn niet voor de iedereen DE stad. Het is voor herhaling vatbaar, daar gaat het meidenweekend.

Na de reizen naar Minden, begin van dit jaar, nu een relax weekend naar Keulen. Over de reizen naar Minden heb ik trouwens niets geschreven. Deze stonden in het teken van de verhuizing van mijn oma.

Zaterdagochtend vertrokken we met de trein naar Keulen. Om 10.45 uur stonden we in Keulen. We zijn eerst de stad in geweest om Paasspullen, boeken en ‘Ohne Dich-spullen’ te kopen. Onderhand weten we de weg en lopen we zo naar de winkels toe waar we moeten zijn. Na wat gegeten te hebben, wilden we aan een wandeling beginnen richting het Volkspark. Helaas begon het te regenen, zodat we gingen inchecken in het hotel Radisson SAS. Een luxe hotel dat tegenover de beurs ligt. Het hotel was van alles voorzien. Zelfs een sauna met stoomcabine, etc. Dus daar zijn we ons van ons luie zweet gaan ontdoen.

‘s Avonds hebben we Tapas gegeten (mocht voor een keer geen Duits) en daarna naar de film Die Welle. Een film die gaat over een middelbare school waar de leerlingen van een klas tijdens de projectweek het thema autokratie gaan uitwerken. De leraar wordt de leider en de leerlingen moeten hem gehoorzamen: opstaan als ze iets willen zeggen, de leraar met meneer aanspreken, etc. Ze leren gelijktijdig marcheren, maken een logo en een beweging (wave). Binnen een week begint het uit de hand te lopen. Enkele leerlingen zetten zich af, maar de meeste leerlingen worden steeds fanatieker. Het eindigt dat het uit de hand loopt. Hoe? Dat zal te zien zijn als de film in Nederland uitkomt.

Zondagochtend, 1e Paasdag, hebben we zeer uitgebreid ontbeten en daarna via een wandeling naar het station gelopen. De laatste inkopen gedaan en voldaan naar huis. Een geslaagd weekendje naar Keulen en voor herhaling vatbaar. 

Het begint al een traditie te worden: drie generaties naar de kerstmarkt.  Dit jaar dacht ik dichtbij huis te blijven, zo werd het Oberhausen.

In twee uur treinen vanaf Amsterdam CS kom je aan in Oberhausen. Via een toeristische route zijn we naar het hotel gelopen. Na de kamer gexefnspecteerd te hebben zijn we met de bus naar CentrO gegaan. Wij waren niet de enigen met dit idee. Wel honderd bussen stonden er leeg te wachten op de shoppende mensen en alles was in het winkelcentrum. Daar zijn we dus snel weer uitgelopen en de kerstmarkt opgegaan. Het was fris maar gelukkig droog. Alle stalletjes bekeken ( hetzelfde aanbod als andere jaren) en toen aan de gluhwein en eierpunsch. Dit werkte bij xe9xe9n iemand erg snel en dat werd dus lachen!

‘s Avonds rustig gegeten en het winkelcentrum in. De meeste bussen waren weer vertrokken. Helaas waren er voornamelijk kledingwinkels en daar waren we nu niet op uit. Toch bepakt en bezakt kwamen we weer in het hotel.
Zondagochtend uitgebreid ontbeten en inkopen op het station gedaan , alvorens we weer 1e klasse met de trein naar huis gingen.

Een gezellig weekend met zijn driexebn gehad maar Oberhausen is geen aanrader, ik heb liever wat kleinere winkeltjes.

De stad van Beethoven en voormalige hoofdstad van West-Duitsland: Bonn. Ik had een vrij grote stad verwacht maar dat viel tegen. Wel een gezellig centrum en mooie buitenwijken.

Een prima verbinding met de trein bracht ons in een paar uur naar Bonn. ‘s Middags de stad in geweest en het huis van Beethoven bekeken, ‘Kaffee mit Kuchen’ gegeten en ‘s avonds in een oerdegelijke duitse brouwerij gegeten.

Het bleek dat Herman van Veen die avond optrad met een show. We konden met ons laatste geld de laatste kaartjes bemachtigen. Het was een leuke show met zang en sketches. Uit deze avond bleek dat Duitsers toch een andere (eenvoudigere) vorm van humor hebben. Het Operntheater zag er eenvoudig, DDR-achtig uit. Ander iets dat anders is dan bij ons dat je in de pauze geen rode of witte wijn kunt bestellen maar sekt. Daar heb ik me maar bij aangesloten.

Zaterdags hebben we een ‘hollandrad’ gehuurd. Ik snap niet waarom wij Nederlanders nou als enig volk zoveel fietsen, het is toch een ideale manier om ergens te komen in een stad. Door mooie, statige wijken gefietst en de buurt waar voorheen de ambassades en regeringsgebouwen gevestigd waren. Daarna zijn we naar het Haus der Geschichte der Bundesrepublik Deutschland geweest. In een hele grote tentoonstelling wordt een beeld geschetst van Duitsland vanaf 1945 (wederopbouw) tot de jaren negentig. Met filmbeelden, attributen en uitgebreide informatie kun je zo een dag zoet zijn. Naast de WDR kwam ook steeds kort de DDR ter sprake. Een hele leuke en overzichtelijke tentoonstelling die een goed beeld geeft wat er al die jaren gebeurd is. ‘s Avonds zijn we naar de film Ein fliehendes Pferd geweest. Een aardige duitse film gebaseerd op het boek van Martin Walser. Aansluitend weer een duitse maaltijd veroberd en toen weer naar het hotel.

Zondagochtend vertrokken met een goed gevoel: weer een stad bekeken en een gezellig en romantisch weekend gehad. Dank je Erik.

Omi is in mei 93 jaar geworden en kan sinds een paar weken niet meer lopen. Rosa wil graag winkelen in Duitsland. Dus ………. met de herfstvakantie naar Minden.

Zondagochtend vertrokken en gekozen voor een ander hotel in Minden: hotel Silke. Dit is een aanrader. Een rustig familiehotel, vijf minuten van het centrum af. Het heeft een zwembad, tafeltennistafel, mooie tuin en fietsen voor een euro per dag te huur. Met de fietsen zijn we op pad gegaan naar Omi die blij was ons te zien. Ze had ons heel veel te vertellen over vroeger, over haar verhuizing wat ze allemaal mee wilt nemen (maar wat blijft er achter?).

Maandag hebben we eerst gewinkeld. We hebben gezocht naar Tokio Hotelkleding maar die waren er niet te krijgen. Alleen schoenen in maat 37 voor maar vijf euro! ‘s Middags naar Omi gegaan en daar eten gekookt.

Dinsdag zijn we eerst naar het Wasserkreuz gefietst. Hier gaat het water kruislings over elkaar heen (Weser en een kanaal). Daarna naar de buitenkant van de seniorenwoning van Omi bekeken en bij tante Erika zelfgemaakte rode druivensap gedronken. Via de winkel van Jockey en Heidi weer naar Omi gefietst. Het is toch wel erg makkelijk dat wij Nederlanders zo graag fietsen, je komt overal en je ziet van alles. ‘s Middags nog even de stad in geweest en daarna weer met de trein terug naar Nederland, met gelukkig maar een half uur vertraging.

Yes, Erik en ik zijn weer naar Berlijn gegaan en vanuit Berlijn een dagje naar Dresden. Een geslaagde, soms ook natte, vakantie.

Deze keer hebben we het anders aangepakt, we hebben fietsen gehuurd. Dit is ideaal voor een stad als Berlijn. Alles is vlak, er is genoeg ruimte op de weg (en op het voetpad) en er zijn zelfs soms fietspaden. De afstanden worden zo minimaal en je ziet van alles. Het enige is dat het droog moet zijn.

De eerste middag zijn we na een flinke wolkbreuk in KaDeWe beland. Vooral in de wintertuin kun je heerlijk taart eten, zelfs zoveel dat we het niet eens helemaal hebben opgegeten. Maar dat kwam vast door de toeristische soep van 7,95 die eerder op de middag was genuttigd!

Zo zijn we naar Lichtenberg gefietst waar het voormalige Stasigebouw te bezichtigen is. De kamers van Erich Mielke en zijn collega’s zijn nog te bezoeken. Ze zaten er goed bij!
Onderweg kwamen we de filmploeg van de nieuwe RAF-film (herfst 2008) tegen en een flink stuk van de muur (bij Ostbahnhof).

De andere fietstocht was naar het Olympisch Stadion, de andere kant van de stad. Hier zagen we weer een heel ander deel van Berlijn. Op de terugweg zijn we alleen helemaal natgeregend.

Vanuit Berlijn zijn we met de trein (2 uur) naar Dresden gegaan. Voor mijn idee was alles daar plat gebombardeerd, maar dat viel mee. Aan het water waren nog oude gebouwen in tact. De Frauenkirche was onlangs weer in ere hersteld en ziet er mooi uit, je moet er wel van houden. In het gedeelte Neustadt (eigenlijk de oude stad) hebben we een kaas- en mosterdwinkel bezocht die erg gedecoreerd was en wel 200 soorten mosterd verkocht, voor ieder wat wils. Een mooie stad om een dagje te bezoeken.

De dagen in Berlijn waren eigenlijk weer tekort: gefietst, boekwinkel tot 22.00 uur ‘s avonds bezocht, heerlijk gegeten en gedronken. Eigenlijk zou je er een appartement moeten hebben.

Dit jaar ben ik met Erik en Rosa naar Garmisch Partenkirchen gegaan. Alom bekend van het skischansspringen op Nieuwjaar maar ook in de zomer is het heerlijk vertoeven.

We zijn vanuit Amsterdam vertrokken met de City Nightline (trein) naar Munchen. Een ideale start van je vakantie als je een slaapcoupxe9 hebt gerereserveerd, met een slaapstoel volgens mij iets minder, he Erik? Vanuit Munchen is het nog 1,5 uur met de trein naar Garmisch Partenkirchen.

Garmisch Partenkirchen bestaat uit twee dorpjes en is aan drie kanten omgeven met bergen. Een prachtig uitzicht.

Wij zaten in een familiehotel dat zowel voor ouders (biergarten) als voor kinderen erg geschikt is en ……….. je kon er prima eten. Het hotel ligt tegenover de skischans, die op dit moment opnieuw gebouwd wordt, en het olympisch stadion uit 1936. Vanuit het hotel kun je alle kanten op: dorp in, bergen in, etc.

Wij zijn naar de Zugspitze (2962 meter) geweest. Dit is de hoogste berg van Duitsland en er lag zelfs nog wat sneeuw. Vreemd idee als je beneden staat is het 35 graden en bovenin lijkt het wel wintersport. Ook op de Wank (1780 meter) en de Eckbauer (1236 meter) zijn we geweest. Hierbij wel de vermelding dat alles met diverse kabelbaantjes is gedaan.

Het dorpje zelf heeft leuke winkels (geen ketens!) en bestaat voor een groot deel uit geschilderde huizen. Verbazingwekkend dat dit hier echt voorkomt net als de klederdracht die hier ook nog gedragen en verkocht wordt. Zelfs Rosa wilde graag een dergelijke jurk, maar 150 euro is toch iets te duur voor de verkleedkist.

Het Kasteel van Ludwig II "Neuschwanstein" hebben we bezocht en het ziet er aan de buitenkant ook echt uit als een plaatje: op de bergen geplaatst en een meer op de achtergrond. Ook van binnen was het verrassend leuk: zo kwam je vanuit zijn slaapkamer in een grot terecht.

De meertjes zijn daar echt prachtig blauw van kleur en de rivieren helder. Op de Eibsee heeft Erik ons in een roeibootje meegenomen en toen hij weg was zijn we het echte werk gaan doen: raften. Een erg leuke ervaring in een prachtige omgeving.

Wij hebben daar een heerlijke vakantie gehad met lekker weer (30-35 graden), goed hotel, vriendinnetjes voor Rosa en bier voor mij. Ik zeg niet gauw dat ik nog eens terugkom, maar dit is wel een erg prettig gebied. Dus wie weet, maar nu eerst naar Berlijn!!!

Dit is in het kort samengevat als je met nog drie vriendinnen een weekend naar Keulen gaat.

Afgelopen weekend hadden Connie, Sandra, Jeannette en ik ons jaarlijks weekendje weg. Dit keer mocht ik het regelen dus werd het ………Duitsland. Met de trein naar Keulen, wel zo relaxed, kwamen we om 13.15 uur aan in Keulen. Het hotel was vlakbij en viel reuze mee: we hadden gedacht in een kamer terecht te komen waar normaal Poolse gastarbeiders wonen. Ook had iemand al gelezen dat er vorige week een lijk was gevonden in het hotel. Niets van dit alles, we kregen het dakappartement voor vier personen en er zat zelfs een keukentje bij.

De eerste middag zijn we wat gaan winkelen en om half 9 was er eindelijk op een zolderkamer een tafeltje voor ons vrij. We namen een viergangen menu van het huis en hoefden alleen maar op te geven waar we niet van hielden. Het was niet allemaal even lekker, maar na twee karaffen wijn werd het erg gezellig. Voldaan keerden we terug naar het hotel.

Zaterdag hebben we een flink stuk van de stad bekeken (en ook nog gewinkeld). Het is namelijk ontzettend moeilijk om een wandelroute door de stad te vinden waar je niet allerlei winkels tegenkomt. Om half 1 zaten we aan het bier, worst en aardappelsalade. Dat hebben we geweten: het winden hield niet op. Nu snap ik waarom de Dom een bruine uitstraling heeft.
‘s Avonds heerlijk gegeten en bediend en als afsluiting naar een acrobatenvoorstelling in de buitenlucht gekeken.

Zondagochtend weer vertrokken zodat Jeanette Cas kon aanmoedingen met tennis en ik nog even van Erik kon genieten.

Al met al een zeer geslaagd, goed voorbereid en verzorgd weekend. Al zeg ik het zelf.